ทุนประกันภัยแผ่นดินไหวอาคารชุด: เต็มทุนอาคาร หรือจำกัดความรับผิด แบบใดเหมาะสมกว่า?

เหตุการณ์แผ่นดินไหว 28 มีนาคม 2568: จุดเปลี่ยนของอุตสาหกรรมประกันภัย

วันที่ 28 มีนาคม 2568 เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.7 ศูนย์กลางใกล้เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมา แรงสั่นสะเทือนมาถึงกรุงเทพฯ แม้จะอยู่ไกลกว่า 1,000 กิโลเมตร แต่รุนแรงที่สุดในรอบหลายสิบปี อาคาร สตง. ที่กำลังก่อสร้างพังถล่มทั้งหลัง อาคารสูงหลายแห่งในกรุงเทพฯ รวมถึงอาคารชุดพักอาศัยเกิดความเสียหายเชิงโครงสร้าง จนต้องอพยพผู้อยู่อาศัยและปิดตรวจสอบอาคารเป็นเวลานาน

เหตุการณ์นี้เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของธุรกิจประกันภัยไทย มูลค่าความเสียหายที่คาดว่าจะเคลมได้สูงกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ บริษัทประกันภัยจึงเริ่มทบทวนเงื่อนไขกรมธรรม์อัคคีภัยและภัยพิบัติสำหรับอาคารสูงทั้งระบบ โดยเฉพาะการปรับเพิ่มค่าเสียหายส่วนแรก ที่ลูกบ้านต้องรับผิดชอบเองเป็นร้อยละ 20-30 ของความเสียหาย

พูดง่ายๆ คือ กรมธรรม์เดิมที่แนบความคุ้มครองภัยธรรมชาติวงเงินเล็กๆ ตามมาตรฐานเก่า อาจไม่พอใช้แล้วสำหรับอาคารสูงในวันนี้

กรมธรรม์ 2 แบบที่นิติบุคคลอาคารชุดควรรู้จัก

แบบที่ 1: เต็มทุนประกันภัย (Full Sum Insured)
ซื้อความคุ้มครองเท่ากับมูลค่าสร้างอาคารใหม่ทั้งหมด เช่น อาคารมูลค่า 1,000 ล้านบาท ก็ซื้อคุ้มครองเต็ม 1,000 ล้านบาท

ข้อดี อุ่นใจที่สุด ถ้าอาคารพังทั้งหลัง ได้เงินสร้างใหม่ครบ ไม่ต้องเก็บเงินเพิ่มจากลูกบ้าน

ข้อเสีย เบี้ยแพงมาก เพราะโอกาสตึกพังทั้งหลังต่ำมาก ความเสียหายจริงส่วนใหญ่เป็นแค่บางส่วน กลายเป็นภาระค่าส่วนกลางทุกปีโดยไม่จำเป็น

แบบที่ 2: จำกัดความรับผิด อ้างอิงจาก PML
ให้วิศวกรประเมินก่อนว่า "ถ้าแผ่นดินไหวเกิดขึ้นจริงในพื้นที่นี้ อาคารนี้จะเสียหายมากสุดกี่เปอร์เซ็นต์" แล้วซื้อความคุ้มครองแค่เท่าที่ประเมินไว้ ไม่ต้องซื้อเต็มมูลค่าอาคาร

ตัวอย่าง: อาคารมูลค่า 1,000 ล้านบาท ถ้าประเมินแล้วเสียหายสูงสุดจริงๆ ราว 15-20% ก็ซื้อคุ้มครองแค่ 150-200 ล้านบาทพอ เบี้ยลดลงมาก แต่ยังคุ้มครองความเสี่ยงที่มีโอกาสเกิดขึ้นจริงครบถ้วน